แนวรับแนวต้านคืออะไร
แนวรับ (support) คือบริเวณราคาที่ราคาเคยหยุดลงหรือเด้งขึ้น เพราะมีแรงซื้อเข้ามามากพอในบริเวณนั้น
แนวต้าน (resistance) คือบริเวณราคาที่ราคาเคยหยุดขึ้นหรือย่อตัวลง เพราะมีแรงขายเข้ามามากพอ
แนวรับแนวต้านไม่ใช่กฎของตลาด เป็นเพียงบันทึกว่าในอดีต ผู้ซื้อและผู้ขายเคยตัดสินใจที่ราคาใด เมื่อราคากลับมาที่บริเวณเดิม มักมีคนจำนวนมากดูระดับเดียวกัน จึงมักเกิดปฏิกิริยาซ้ำ แต่ไม่มีอะไรรับประกันว่าจะเกิดขึ้นอีก
ถ้าคุณเพิ่งเริ่ม ควรอ่าน พื้นฐานเทคนิคอล และ ประเภทกราฟ ก่อน เพราะวิธีวาดแนวรับแนวต้านขึ้นกับว่าคุณดูกราฟแท่งเทียนหรือกราฟเส้น
พร้อมลองกับบัญชีจริงหรือบัญชีทดลองแล้วหรือยัง?
ลิงก์พาร์ทเนอร์ · การเทรดมีความเสี่ยงสูงที่จะขาดทุน
ทำไมควรมองเป็นโซน ไม่ใช่เส้นเดียว
ผู้เริ่มต้นมักลากเส้นแนวรับเป็นเส้นตรงเส้นเดียวที่ราคาต่ำสุดพอดี แต่ในตลาดจริง ราคาไม่ได้กลับตัวที่จุดเดียวทุกครั้ง บางครั้งไส้เทียน (wick) แทงเลยไปเล็กน้อย บางครั้งกลับตัวก่อนถึง
เหตุผลที่ควรวาดเป็นโซน:
- คำสั่งซื้อขายของผู้เล่นแต่ละรายกระจายอยู่ในช่วงราคา ไม่ได้รวมอยู่ที่ราคาเดียว
- สเปรด (ส่วนต่างระหว่างราคาเสนอซื้อและเสนอขาย) ทำให้ราคาที่แต่ละคนเห็นต่างกันเล็กน้อย
- ไทม์เฟรมต่างกันให้จุดสูงสุดต่ำสุดที่ไม่ตรงกันพอดี
โซนที่ดีควรกว้างพอจะครอบคลุมจุดกลับตัวส่วนใหญ่ในอดีต แต่ไม่กว้างจนไม่มีความหมาย หลายคนใช้ ATR ซึ่งวัดความผันผวนเฉลี่ย มาช่วยกำหนดความกว้างของโซนให้สัมพันธ์กับความผันผวนของสินทรัพย์นั้น
กราฟตัวอย่าง (วาดขึ้นเพื่ออธิบาย ไม่ใช่ราคาจริง)
- ช่วง ก และ ข: ราคาแกว่งอยู่ระหว่างโซนแนวรับและโซนแนวต้าน เรียกว่าช่วงไซด์เวย์ (range)
- ช่วง ค: ราคาทะลุโซนแนวต้านขึ้นไป แล้วย่อกลับมาที่โซนเดิม ถ้าราคายืนอยู่เหนือโซนได้ บทบาทของโซนก็เปลี่ยนจากแนวต้านเป็นแนวรับ
กราฟนี้แสดงกรณีที่โซนทำงานตามคาด ในตลาดจริงมีกรณีที่ไม่เป็นแบบนี้ไม่น้อย ซึ่งอธิบายในหัวข้อด้านล่าง
วิธีหาแนวรับแนวต้าน
เริ่มจากไทม์เฟรมใหญ่
เปิดกราฟไทม์เฟรมใหญ่ก่อน เช่น รายวันหรือรายสัปดาห์ แล้วหาบริเวณที่ราคากลับตัวชัดเจน จากนั้นค่อยลงไปไทม์เฟรมเล็กเพื่อปรับรายละเอียด โซนจากไทม์เฟรมใหญ่มักมีคนดูมากกว่า ดูวิธีนี้เพิ่มได้ที่ วิเคราะห์หลายไทม์เฟรม
มองหาจุดกลับตัวที่ชัด
- จุดสูงสุดหรือต่ำสุดที่ราคาเปลี่ยนทิศอย่างเห็นได้ชัด (swing high, swing low)
- บริเวณที่ราคากลับตัวซ้ำหลายครั้ง
- บริเวณที่ราคาเคยเคลื่อนออกไปอย่างแรง ซึ่งหลายคนเรียกว่า โซน Supply Demand
ลากโซนจากตัวเทียนหรือไส้เทียน
ไม่มีวิธีเดียวที่ถูก บางคนวาดจากราคาปิด บางคนวาดจากไส้เทียน วิธีที่ใช้กันมากคือให้ขอบหนึ่งของโซนอยู่ที่ราคาปิดหรือเปิดที่หนาแน่น และขอบอีกด้านอยู่ที่ปลายไส้เทียน สิ่งที่สำคัญกว่าคือใช้วิธีเดียวกันอย่างสม่ำเสมอ
อย่าวาดมากเกินไป
ถ้ากราฟเต็มไปด้วยเส้น ทุกราคาจะดูเหมือนเป็นแนวรับแนวต้าน เก็บไว้เฉพาะโซนที่ชัดและอยู่ใกล้ราคาปัจจุบัน โซนที่ไกลมากหรือเกิดนานมากแล้วมักมีผลน้อยลง
เครื่องมือที่ใช้ประกอบ
แนวรับแนวต้านไม่จำเป็นต้องเป็นแนวนอนเสมอ:
- เส้นแนวโน้ม เป็นแนวรับแนวต้านแบบเฉียง
- MA เป็นแนวรับแนวต้าน เป็นแนวที่เคลื่อนไปตามราคา (dynamic)
- Pivot Points และ Fibonacci Retracement เป็นระดับที่คำนวณจากราคาในอดีต
- Volume Profile แสดงว่าราคาช่วงใดมีปริมาณซื้อขายหนาแน่น
เมื่อหลายเครื่องมือชี้มาที่บริเวณเดียวกัน หลายคนมองว่าโซนนั้นน่าสนใจขึ้น แต่ก็ยังพังได้
การสลับบทบาท (role reversal)
เมื่อราคาทะลุแนวต้านขึ้นไปและยืนได้ แนวต้านเดิมมักถูกมองเป็นแนวรับใหม่ ในทางกลับกัน เมื่อราคาหลุดแนวรับลงไป แนวรับเดิมมักกลายเป็นแนวต้าน
คำอธิบายที่ใช้กันทั่วไป: คนที่ขายที่แนวต้านแล้วขาดทุนเมื่อราคาทะลุ บางส่วนรอให้ราคากลับมาที่จุดเดิมเพื่อปิดสถานะ ส่วนคนที่พลาดการขึ้นรอบแรกก็รอซื้อเมื่อราคาย่อกลับมา จึงเกิดแรงซื้อที่บริเวณเดิม
การย่อกลับมาทดสอบโซน (retest) ไม่ได้เกิดทุกครั้ง บางครั้งราคาวิ่งต่อไปเลย บางครั้งกลับมาแล้วหลุดลงไปใต้โซน ดูเพิ่มที่ Pullback และ Retracement
ระดับตัวเลขกลม
ราคาที่ลงท้ายด้วยตัวเลขกลม เช่น ระดับที่ลงท้ายด้วยศูนย์ มักมีคำสั่งซื้อขายรอจำนวนมาก เพราะคนนิยมตั้งคำสั่งซื้อ ขาย ตัดขาดทุน และทำกำไรที่ตัวเลขที่จำง่าย ระดับเหล่านี้จึงมักทำหน้าที่เป็นแนวรับแนวต้านทางจิตวิทยา
ข้อควรระวัง: เพราะคนจำนวนมากวางคำสั่งตัดขาดทุนไว้ใกล้ตัวเลขกลม ราคาจึงมักแทงเลยไปเล็กน้อยก่อนกลับ อ่านรายละเอียดได้ที่ ระดับราคาจิตวิทยา
ทำไมแนวรับแนวต้านจึงถูกทะลุ
แนวรับแนวต้านพังได้เสมอ การรู้สาเหตุช่วยให้ไม่คาดหวังเกินจริง
- แรงซื้อหรือแรงขายหมด: ทุกครั้งที่ราคากลับมาทดสอบ คำสั่งที่รออยู่ในโซนถูกใช้ไปบางส่วน โซนที่ถูกทดสอบซ้ำบ่อยจึงอาจอ่อนลง ไม่ได้แข็งแรงขึ้นเสมอไป
- ข่าวและปัจจัยพื้นฐาน: ตัวเลขเศรษฐกิจหรือการตัดสินใจเรื่องดอกเบี้ยทำให้ราคากระโดดผ่านโซนได้ทันที ดู การวิเคราะห์ปัจจัยพื้นฐาน
- การกวาดสภาพคล่อง: ราคาแทงเลยโซนไปเพื่อชนคำสั่งตัดขาดทุนที่กองอยู่ แล้วกลับเข้ามา ดู Liquidity Sweep
- การทะลุหลอก: ราคาปิดนอกโซนได้ชั่วคราวแล้วกลับเข้ามา ดู Breakout และ Fakeout
- โครงสร้างตลาดเปลี่ยน: แนวโน้มใหญ่เปลี่ยนทิศ โซนเดิมจึงไม่มีความหมายเหมือนเดิม ดู Market Structure
- วาดโซนผิด: โซนแคบเกินไป วาดจากไทม์เฟรมเล็กเกินไป หรือเลือกจุดกลับตัวที่ไม่ชัด
ใช้แนวรับแนวต้านอย่างระมัดระวัง
แนวรับแนวต้านช่วยบอกว่าบริเวณใดน่าจับตา ไม่ได้บอกว่าราคาจะไปทางไหน และไม่ใช่สัญญาณซื้อขาย
การเทรด CFD และฟอเร็กซ์ด้วยเลเวอเรจทำให้ขาดทุนได้เร็ว โดยเฉพาะเมื่อราคาทะลุโซนแรงๆ หลังข่าว ก่อนใช้แนวคิดนี้กับเงินจริง ควรวางแผนจุดตัดขาดทุนและขนาดสถานะตามหลัก การบริหารความเสี่ยง และลองฝึกวาดโซนบน บัญชีทดลอง หรือย้อนดูกราฟในอดีตก่อน
ศึกษาแนวคิดอื่นต่อได้ที่ การวิเคราะห์ทางเทคนิค และ Price Action
คำถามที่พบบ่อย
แนวรับแนวต้านกับ support resistance ต่างกันไหม
ไม่ต่างกัน เป็นคำเดียวกันในภาษาไทยและภาษาอังกฤษ
เส้นแนวรับควรลากจากไส้เทียนหรือตัวเทียน
ใช้ได้ทั้งคู่ วิธีที่ยืดหยุ่นกว่าคือวาดเป็นโซนที่ครอบคลุมทั้งตัวเทียนและไส้เทียนบริเวณกลับตัว แล้วใช้วิธีเดียวกันทุกครั้ง
โซนที่ราคาแตะหลายครั้งแข็งแรงกว่าใช่ไหม
ไม่เสมอไป การแตะซ้ำแสดงว่ามีคนสนใจระดับนั้น แต่ก็อาจหมายถึงคำสั่งที่รออยู่ถูกใช้ไปเรื่อยๆ จนโซนอ่อนลง
ราคาทะลุแนวต้านแล้วจะขึ้นต่อแน่นอนหรือไม่
ไม่แน่นอน ราคาอาจทะลุหลอกแล้วกลับเข้ามา หรือย่อกลับมาหลุดใต้โซนก็ได้ ไม่มีวิธีใดรู้ล่วงหน้าได้แน่
ควรใช้ไทม์เฟรมไหนหาแนวรับแนวต้าน
เริ่มจากไทม์เฟรมใหญ่เพื่อหาโซนหลัก แล้วใช้ไทม์เฟรมเล็กปรับรายละเอียด โซนจากไทม์เฟรมใหญ่มักมีคนดูมากกว่า
แนวรับแนวต้านใช้กับทองคำและดัชนีได้ไหม
ใช้แนวคิดเดียวกันได้กับทุกตลาดที่มีกราฟราคา เช่น คู่เงิน ทองคำ XAUUSD หรือดัชนี NAS100 แต่ความผันผวนต่างกัน ความกว้างของโซนจึงต้องปรับตามสินทรัพย์
