การจัดสรรสินทรัพย์คืออะไร
การจัดสรรสินทรัพย์ (asset allocation) คือการตัดสินใจว่าจะแบ่งเงินลงทุนไปไว้ในสินทรัพย์แต่ละกลุ่มในสัดส่วนเท่าใด เช่น เงินสด พันธบัตร หุ้น และทองคำ สินทรัพย์แต่ละกลุ่มมีผลตอบแทนและความผันผวนต่างกัน การจัดพอร์ตการลงทุนจึงเป็นการเลือกระดับความเสี่ยงโดยรวมของเงินทั้งก้อน ไม่ใช่การเลือกหุ้นหรือกองทุนตัวใดตัวหนึ่ง
การจัดสรรสินทรัพย์ต่างจากการกระจายความเสี่ยงตรงที่การกระจายความเสี่ยงคือการไม่ถือสินทรัพย์ชิ้นเดียวมากเกินไปภายในกลุ่มเดียวกัน ส่วนการจัดสรรสินทรัพย์คือการแบ่งเงินระหว่างกลุ่ม ทั้งสองเรื่องใช้ร่วมกัน
พร้อมลองกับบัญชีจริงหรือบัญชีทดลองแล้วหรือยัง?
ลิงก์พาร์ทเนอร์ · การเทรดมีความเสี่ยงสูงที่จะขาดทุน
บทบาทของสินทรัพย์แต่ละกลุ่ม
| กลุ่มสินทรัพย์ | บทบาทหลักในพอร์ต | ความเสี่ยงหลัก |
|---|---|---|
| เงินสดและเงินฝาก | สภาพคล่อง ใช้จ่ายได้ทันที ราคาไม่ผันผวน | มูลค่าที่แท้จริงลดลงจากเงินเฟ้อ |
| พันธบัตรและหุ้นกู้ | รายได้ดอกเบี้ย ผันผวนต่ำกว่าหุ้นโดยทั่วไป | ราคาลดลงเมื่อดอกเบี้ยตลาดขึ้น และความเสี่ยงผู้ออกผิดนัด |
| หุ้น | โอกาสเติบโตของมูลค่าในระยะยาว | ราคาผันผวนสูง อาจลดลงมากและนาน |
| ทองคำ | สินทรัพย์ที่ราคามักเคลื่อนไหวต่างจากหุ้นและพันธบัตร | ไม่มีดอกเบี้ยหรือปันผล ราคาผันผวนได้มาก |
รายละเอียดแต่ละกลุ่มอ่านได้ที่ เงินเฟ้อกับเงินออม, พันธบัตรและหุ้นกู้, ราคาพันธบัตรกับ Yield, หุ้นคืออะไร และ ทองคำ
เงินสำรองฉุกเฉินควรแยกออกจากพอร์ตลงทุนก่อนเริ่มจัดสัดส่วน เพราะเงินก้อนนี้มีหน้าที่รองรับเหตุไม่คาดฝัน ไม่ได้มีไว้เพื่อหาผลตอบแทน ดูหลักการได้ที่ เงินสำรองฉุกเฉิน
สัดส่วนพอร์ตลงทุนกำหนดจากอะไร
ไม่มีสัดส่วนพอร์ตลงทุนที่ถูกต้องสำหรับทุกคน สัดส่วนที่เหมาะกับแต่ละคนขึ้นกับปัจจัยต่อไปนี้
- ระยะเวลาลงทุน: เงินที่ต้องใช้เร็วมีเวลารอให้ราคาฟื้นตัวน้อย จึงมักเน้นสินทรัพย์ที่ผันผวนต่ำ เงินที่ยังไม่ต้องใช้อีกนานรับความผันผวนระหว่างทางได้มากกว่า
- ความสามารถรับความเสี่ยง: รายได้มั่นคงแค่ไหน มีหนี้หรือภาระอะไรบ้าง ถ้าพอร์ตลดลงมาก ชีวิตประจำวันได้รับผลกระทบหรือไม่
- ความเต็มใจรับความเสี่ยง: บางคนรับได้ในทางตัวเลข แต่จะขายทิ้งด้วยความกังวลเมื่อราคาตก สัดส่วนที่ถือไม่ไหวในช่วงตลาดลงไม่ใช่สัดส่วนที่ใช้ได้จริง
- เป้าหมาย: เงินเกษียณ เงินดาวน์บ้าน หรือเงินการศึกษา มีกำหนดเวลาและความยืดหยุ่นต่างกัน
อ่านต่อที่ ความเสี่ยงและระยะเวลาลงทุน
เมื่อต้องการดูผลของสัดส่วนต่าง ๆ ในรูปตัวเลข ให้ใช้หน้า เครื่องคำนวณและจำลอง และใช้อัตราดอกเบี้ยหรือผลตอบแทนจากแหล่งข้อมูลทางการที่ระบุวันที่ เช่น ข้อมูลที่รวบรวมไว้ใน ดอกเบี้ยและเศรษฐกิจไทย ผลตอบแทนในอดีตไม่ได้บอกผลตอบแทนในอนาคต
การปรับสมดุลพอร์ต (Rebalancing)
เมื่อเวลาผ่านไป ราคาสินทรัพย์แต่ละกลุ่มเปลี่ยนไม่เท่ากัน สัดส่วนจริงในพอร์ตจึงเลื่อนออกจากเป้า เช่น ถ้าหุ้นขึ้นแรงในขณะที่พันธบัตรทรงตัว สัดส่วนหุ้นจะสูงกว่าที่ตั้งใจ พอร์ตจึงมีความเสี่ยงมากกว่าที่วางแผนไว้
การปรับสมดุลคือการนำสัดส่วนกลับสู่เป้า ทำได้หลายวิธี
ปรับตามรอบเวลา
ตรวจพอร์ตตามรอบที่กำหนดไว้ล่วงหน้า เช่น ทุกปี แล้วปรับกลับสู่เป้าไม่ว่าตลาดจะเป็นอย่างไร ข้อดีคือทำง่ายและไม่ต้องตัดสินใจตามอารมณ์
ปรับเมื่อสัดส่วนเบี่ยงเกินกรอบ
กำหนดกรอบที่ยอมให้สัดส่วนเบี่ยงได้ แล้วปรับเฉพาะเมื่อกลุ่มใดหลุดกรอบ วิธีนี้ทำให้ไม่ต้องซื้อขายบ่อยเมื่อสัดส่วนเปลี่ยนเพียงเล็กน้อย
ปรับด้วยเงินใหม่
แทนที่จะขายสินทรัพย์ที่เกินเป้า ให้นำเงินลงทุนเพิ่มไปใส่ในกลุ่มที่ต่ำกว่าเป้า วิธีนี้ลดค่าธรรมเนียมการซื้อขายและอาจลดภาระภาษีจากการขาย
ข้อควรคิดเมื่อปรับสมดุล:
- ทุกครั้งที่ซื้อขายมีค่าธรรมเนียมและส่วนต่างราคา การปรับบ่อยเกินไปทำให้ต้นทุนสะสม
- การขายสินทรัพย์อาจมีผลทางภาษี ศึกษาเพิ่มได้ที่ การเงินและภาษี
- การปรับสมดุลเป็นการควบคุมความเสี่ยง ไม่ใช่วิธีเพิ่มผลตอบแทนที่รับประกันได้
ผลิตภัณฑ์ที่ใช้จัดสรรสินทรัพย์
นักลงทุนจำนวนมากถือแต่ละกลุ่มผ่านกองทุนรวม กองทุนดัชนี หรือ ETF เพราะได้การกระจายความเสี่ยงภายในกลุ่มด้วย ดู กองทุนรวม, กองทุนดัชนี, ETF คืออะไร และ กองทุน เงินฝาก และพันธบัตร หน้านี้ไม่แนะนำผลิตภัณฑ์ใด ให้เปรียบเทียบค่าธรรมเนียม นโยบายการลงทุน และความเสี่ยงจากหนังสือชี้ชวนของแต่ละผลิตภัณฑ์เอง
พอร์ตลงทุนกับการเทรดด้วยเลเวอเรจ
การเทรด CFD หรือฟอเร็กซ์ด้วยเลเวอเรจ (การใช้เงินประกันจำนวนน้อยเปิดสถานะที่มีมูลค่าสูงกว่า) ไม่ใช่การจัดสรรสินทรัพย์ระยะยาว สถานะแบบนี้ขาดทุนได้เร็วและอาจขาดทุนเกินที่คาดไว้ในเวลาสั้น ถ้าจะเทรด ควรแยกเงินส่วนนี้ออกจากพอร์ตหลักและเงินสำรองฉุกเฉิน และศึกษา การบริหารความเสี่ยง กับ กฎหมายและความปลอดภัย ก่อน
คำถามที่พบบ่อย
Asset allocation กับการเลือกหุ้น อะไรมีผลต่อพอร์ตมากกว่า
สำหรับพอร์ตที่กระจายดีแล้ว สัดส่วนระหว่างกลุ่มสินทรัพย์มักกำหนดระดับความผันผวนของพอร์ตมากกว่าการเลือกหลักทรัพย์แต่ละตัว
ควรถือเงินสดในพอร์ตไหม
เงินสดช่วยให้มีสภาพคล่องและลดความผันผวน แต่ผลตอบแทนอาจไม่ทันเงินเฟ้อ สัดส่วนขึ้นกับว่าต้องใช้เงินเมื่อไร
ทองคำจำเป็นต้องมีในพอร์ตหรือไม่
ไม่จำเป็น บางคนถือทองคำเพราะราคามักเคลื่อนไหวต่างจากหุ้นและพันธบัตร แต่ทองคำไม่มีกระแสเงินสดและผันผวนได้มาก
ควรปรับสมดุลบ่อยแค่ไหน
ไม่มีความถี่ที่ถูกต้องตายตัว ให้เลือกวิธีที่ทำได้สม่ำเสมอและคุมต้นทุนการซื้อขายได้ เช่น ตามรอบเวลา หรือเมื่อสัดส่วนหลุดกรอบ
เปลี่ยนสัดส่วนเป้าหมายได้ไหม
ได้ เมื่อเป้าหมาย ระยะเวลา หรือสถานะการเงินเปลี่ยน แต่ไม่ควรเปลี่ยนเพียงเพราะตลาดขึ้นหรือลงในช่วงสั้น
